- Towaru! - Krzyczy chciwy lud
   My towar wszelki dzisiaj mamy!
   Zaspokoimy każdy głód
   Co zechcą kupić - odsprzedamy
   Tu połcie haseł, wiary kark!
   Zwoje idei, miąższe snu!
   W świątyni sytość waszych warg!
   Róg obfitości tylko tu!
  
   - Nie mogę w to uwierzyć, do świątyni wchodzę
   GDrżą złote stropy wzdęte tłumu wrzawą i smrodem
   Tłuszczem spływają ściany, głosy dźwięczą trzosem
   Płacą tu ile mają, biorą co uniosą!
  
   Wynoście się natychmiast, kupcy i handlarze!
   Złodzieje i żebracy śliniący brudne grosze!
   Oczyścić mi posadzki! Wykadzić ołtarze!
   Niech w pustym gmachu znowu zabrzmi echem poszept.
  
   Głosu mego nie słychać! Krzyk mój znikł we wrzawie!
   Co mam robić w świątyni w targ wyrosłej z gruntu?!
   Krzyczeć, krzyczeć, aż gardło w krzyku tym wykrwawię!
   Wierzyć, wierzyć, aż wiarę sprowadzę do buntu!
  
  
   - Dalej brać ile wlezie, płać i nastaw ręce!
   Na plecy bierz, co twoje, wracaj póki dają!
   Sprzedaj, co da się sprzedać, a będziesz miał więcej!
   Bóg inaczej spogląda na tych, którzy mają!
  
   - Precz!
  
   - Bóg inaczej spogląda na tych, którzy mają! /x3