O poranku, gdy się budzę
  muszę zwolna zacząć dzień
  kiedy łóżko jest mi obce
  sufit rzuca smutny cień
  
  Gdy cię spytam skąd się wziąłeś
  proszę nie bądź na mnie zły
  musisz dać mi parę minut
  gdy bledną sny
  
  Kiedy z rana pora wstawać
  proszę nie miej za złe mi
  że przez chwilę cię nie widzę
  jakby nas dzieliły drzwi
  
  Nie chcę przez to nic powiedzieć
  lecz tak samo jest co dnia
  potrzebuję paru minut
  gdy pora wstać
  
  Coś mówiłeś o miłości
  pomyślałam "dobrze znam ten tekst"
  rano będzie tak jak zawsze jest
  jak zawsze jest
  
  Coś mówiłeś o miłości
  pomyślałam "dobrze znam ten tekst"
  rano będzie tak jak zawsze jest
  jak zawsze jest
  
  Gdy się zbudzisz w moim łóżku
  wszystko się wydarzy znów
  na mój smutny sufit spojrzę
  zabrzmi echo zapomnianych słów
  
  Może już się nie przysuwaj
  nie rób min, gdy powiem "nie"
  z rana trudno mi się skupić
  gdy w środku śpię