Ucichł wiatr, morze śpi w blasku gwiazd,
   Wspomnę znów miłość swą w taki czas,
   Smukły miała kształt, ostro szła na wiatr,
   Moja łódź, pierwsza łódź, miłość ma.
  
   Każdy kto kocha wiatr, wie jak jest,
   Kiedy już z oczu nam ginie brzeg,
   Wiatr na wantach gra, w morze rusza ptak,
   Kiedy kil znaczy ślad pośród pian.
  
   Na skrzydłach żagli brzask - płyniemy tak,
   Po stromych rzeźbach fal - płyniemy tak,
   Wtopieni w zieleń mórz, ze światłem dnia,
   Szaleni wiatrem co nam scherzo gra.
  
   Piękny czas, rejsów czas kończył się,
   Kiedy sztorm rzucił łódź aż na brzeg,
   Patrzeć było żal, stała wryta w piach,
   Miłość ma, wierna łódź, zeschły wrak.
  
   Rozstać się, żegnać się ciężko jest,
   Starczył mi nafty litr, pakuł pęk,
   Kiedy płomień zgasł, popiół rozwiał wiatr,
   W morze znów rusza łódź, miłość ma.