Godzina piąta minut trzydzieści
   kiedy pobudka zagrała
   grupa rezerwy szła do cywila
   niejedna panna płakała
  
   Niejednej pannie, żal się zrobiło
   i serce z bólu zadrżało,
   że jej kochanek szedł do cywila
   a jej się dziecko zostało
  
   Na dworcu głównym, w miasteczku Gnieźnie
   wszystkie się panny zebrały
   z kamieniem w ręku, z dzieckiem na ręku
   na rezerwistów czekały
  
   Lecz to nie honor dla rezerwisty
   by na peronie z panną stać
   Wsiadł do pociągu, zatrzasnął drzwiami
   i tak się pożegnał z pannami
  
   Wsiadł do pociągu, usiadł przy oknie,
   a pociąg ruszył z łoskotem
   A wszystkie panny głowy spuściły
   poszły do domu z powrotem
  
   Poszły do domu, za piecem siadły
   i tak cichutko płakały
   synu, ach synu, ojciec w cywilu
   a jego adres nieznany
  
   Nazajutrz rano poszły do sztabu
   pytać o adres miłego
   a szef jej na to - jej odpowiada
   u nas nie było takiego