Góralu, czy ci nie żal
  Odchodzić od stron ojczystych,
  Świerkowych lasów i hal
  I tych potoków srebrzystych.
    Góralu, czy ci nie żal,
  Góralu, wracaj do hal!
    Góral na góry spoziera
  I łzy rękawem ociera,
  I góry porzucić trzeba,
  Dla chleba, panie dla chleba.
    Góralu, czy ci nie żal...
    Góralu, wróć się do hal,
  W chatach zostali ojcowie;
  Gdy pójdziesz od nich hen w dal
  Cóż z nimi będzie, kto powie?
    I poszedł z grabkami i z kosą
  W guńce starganej szedł boso.
  I poszedł z gór swoich w dal.
  Góralu żal mi cię, żal...
    Góralu, czy ci nie żal...
    A góral jak dziecko płacze:
  Może ich już nie zobaczę;
  I ojców porzucić trzeba,
  Dla chleba, panie, dla chleba.
    Góralu, czy ci nie żal...