Nazbyt rozrzutny się staję
  Bezładnym językiem władam
  Zatrute wyznaczam granice
  Nietrwały jak mgła opadam
    Wykreœlam z pamięci twe wiersze
  Mdlejšce widziadła w twych słowach
  Przewracam w zeszycie wcišż strony
  Œwiadomie innym je zdradzam
    Dreszcz dręczy dršżšc do prawdy
  Brzegi tych stron zapisanych
  Nie tkniętych przez moment zmęczenia
  Zajętych przez kłamstwo natchnienia
    Dziewica wœród słodkich pajęczyn
  Zapadła w sen, kwitnie pod tęczš
  Tuż obok brzozy płaczšcej
  Nie boi się mnie i nie jęczy ...
    Ref.:
    Błędne wojenne rozkazy
  Nie dršżę, nie słucham, nie warto
  Alarm i poœcig i zamęt
  Wywołam jednš kartš !
    Nie ufam trzęsšcej się z zimna
  Na głodzie – i zielonym obłokom
  Tym padajšcym na twarz
  Spoglšdam oko w oko !
      Jesteœ ćmš lub aniołem
  Z pewnoœciš nie jesteœ człowiekiem
  Z końcem œwiata z pewnoœciš
  Nad jego pochylisz się wiekiem
  I z tego samego nieba
  Œwiadomoœć zmieni te wersy
  Nie będzie różnił się wtedy
  Ten wiersz – od innych twych wierszy !
    Ref.:
    Błędne wojenne rozkazy
  Nie dršżę, nie słucham, nie warto
  Alarm i poœcig i zamęt
  Wywołam jednš kartš !
    Nie ufam trzęsšcej się z zimna
  Na głodzie – i zielonym obłokom
  Tym padajšcym na twarz
  Spoglšdam oko w oko !
      Błędne wojenne rozkazy
  Nie dršżę, nie słucham, nie warto
  Alarm i poœcig i zamęt
  Wywołam jednš kartš !
    Nie ufam trzęsšcej się z zimna
  Na głodzie – i zielonym obłokom
  Tym padajšcym na twarz
  Spoglšdam oko w oko !
      Niespodziewani Rumuni !
  Niespodziewani Rosjanie !
  Niespodziewane Bułgarki !
  To wszystko sranie w banie !
    W domu sš u nas Rumuni !
  W domu sš u nas Rosjanie !
  W domu sš u nas Bułgarki !
  Nie mieœci mi się w pale !