wczorajszy słońca blask
  źle wywołane zdjęcie
  Nadzieją tkany czas
  Zastygły uśmiech
  Wspomnienia czają się
  Jak dziki zwierz
  Mrużą oczy
  Gotowe pożreć mnie
  Gdy myślę że zapomnę
  Tak bardzo tak chciałabym
  W przestrzeni lekko stąpać
  Odwiedzić siebie móc
  W przeszłości tej
  Nie tak odległej
  Wysłałam Boga gdzieś
  Na bardzo długi spacer
  Zdradziłam siebie pół
  Zachłannie pragnąc szczęścia
  A przecież to szczęście
  Nie kupię nigdzie go
  Za cenę kilku tych
  Papierowych skrawków