Miałem kiedyś wielki dom
  Piękny ogród otaczał go
  Gdzie co noc słychać było pawia krzyk
  Jak zapowiedź losu, kiedy rankiem znajdowałem tam
  Złote jajo, wielkie, złote jajo
    Nie wiem sam, skąd wziął się tam
  Nigdy przedtem o tym nie myślałem
  Bo i po co, kiedy miałem
  Wielki kopiec złotych jaj
  I przyjaciół wielu otaczało mnie
  Nie byłem sam, o nie, nie byłem sam
    Pewnej nocy prysnął czar
  Ptak nie znosił już złotych jaj
  Trefne karty rozdał los
  Więc przegrałem partię z nim
  A życie toczyło się dalej
    Ładnych kilka, długich lat
  Minęło od tej nocy
  Której nigdy nie zapomnę mu
  Siedzę teraz sam w ogrodzie
  Sam, wśród umarłych kwiatów
  Nikt już nie, nie odwiedza mnie
  Czasem tylko przyjdzie on
  Czasem tylko przyjdzie on, piękny
  Czasem tylko przyjdzie on, piękny, dumny
  Jak to paw, jak to zwykle paw