Zawsze bałeś się ludzi
  Twój przyjaciel cię znudził
  Zimny pot cię oblewał
  Kiedy drogę do nieba chciałeś skrócić
  Twoje piekło na ziemi
  Próbowałeś odmienić
  Choć szukałeś ochrony
  Matki, ojca, żony
  Twoje słońce nie mogło zaświecić
    ref.:
  Przed wystawą sklepową
  Rośnie głowa za głową
  Przy dwunastu ekranach
  Cześć oddają od rana
  Nowym bogom, nowym bogom
    Gdzie te schody do nieba
  Na to nabrać się nie da
  Żaden człowiek co myśli
  Chyba, że mu się przyśni
  Tylko to pozostawmy już jemu
  Tylko to zostawmy już jemu
    ref.:
    Na twarzach ludzi obłuda
  Rezygnacja i nuda
  Śmiech podszyty zwątpieniem
  Nierealnym pragnieniem, że
  Tym razem coś musi się udać