Nie potrzeba mi
  Zakrętów dróg i morza łez,
  Tylko pozwól nam
  Dotykiem drżącym
  Dłonie spleść.
    Nie potrzeba mi
  Niewiary i udręki snu,
  Pozwól tylko czuć,
  Jak przy mnie chwilą stoisz znów.
    Nie potrzeba już
  Niepokój mierzyć sercem wprost,
  Wszystko jedno mi,
  Ja każdy, byle z tobą los.
    Tylko jeden, jeden raz,
  Pośród wiosny twoich warg,
  Pozwól spaść i niech się świat
  Nagłym świtem skończy w nas.
    Nie potrzeba nam,
  Zakrętów dróg i morza łez,
  Tylko pozwól mi
  W dotyku prawdy
  Głowę wznieść.
    Tylko jeden, jeden raz,
  Pośród wiosny twoich warg,
  Pozwól spaść i niech się świat
  Nagłym świtem skończy w nas.
  Chociaż raz, jeden raz,
  Chociaż raz, jeden raz.
    Tylko jeden, jeden raz,
  Pośród wiosny twoich warg,
  Pozwól spaść i niech się świat
  Nagłym świtem skończy w nas.
  Tylko jeden, jeden raz,
  Niech w nas dzikie wino gra,
  Ponad dachem ziemi, hen,
  Tak łaskawie jak się da.
    Nie potrzeba mi
  Niewiary i udręki snu,
  Tylko pozwól nam
  W godzinę życie przeżyć znów!