Nasyć mnie złudzeniami znów
  powiedz, że jak nikt mnie kochasz
  tak jak ja trzeba martwym być
  nie czuć nic gdy jej ust dotykasz
  ile mogę znieść tłumiąc przykrość
  wciąż udając, że tylko gram
  
  Dziś świat otępiały
  karmić chce nas złem
  nikt z nas doskonały nie jest
  szkoda twych łez
  
  Daj mi czas, zebrać siły chcę
  naucz jak bez twych rąk zasypiać
  jeśli zdołam cię raz zatrzymać
  wiem, że nikt nie rozdzieli nas
  
  dziś świat otępiały
  karmić chce nas złem
  nikt z nas doskonały nie jest
  szkoda twych łez
  mów mi, że zostaniesz
  pomóż przetrwać dzień
  gdy świat otępiały
  zechce znów zranić mnie
  
  nagle budzi się we mnie miłość
  czuje w sobie jej gorzki smak
  każdy nowy dzień koi przeszłość
  gdy przed sobą mam twoją twarz
  
  dziś świat otępiały
  karmić chce nas złem
  nikt z nas doskonały nie jest
  szkoda twych łez
  mów mi, że zostaniesz
  pomóż przetrwać dzień
  gdy świat otępiały
  zechce znów zranić mnie
  
  jeszcze przyjdzie czas
  obok ciebie ja będę
  nauczona jak
  już nie ranić cię więcej