Odpływasz zmęczony, legendą owiany
  A mówią wędrowcze, żeś możem posiwiał
  Twe wiosła zbutwiałe przyrosły do fali
  
  To nie ten, to nie ten
  Nie ten czas, nie ten dzień
  
  Odeszły już stada narwali zmęczonych
  Twój harpun złamany, czas ostrze wykruszył
  Twą burtę roztrzaskał tankowiec ze stali
  
  Dziób wolno obracasz by zmierzać donikąd
  Nieznane łowiska i brzegi nieznane
  Spójrz - morze rozcięte wielką wieżą wiertniczą
  
  Twój żagiel wędrowcze na wietrze omdlały
  Odpływasz w nieznane na wskroś przemoknięty
  Na chwilę się wstrzymał, horyzont rozpalił
  
  Twój czas - biały piasek klepsydry przesypał
  Nie będzie już łowów u brzegów Grenlandii
  Pchnij wiosła, już pora odpłynąć donikąd